nieuws

Zuinig rijden met watergas?

Techniek

Zuinig rijden met watergas?

Is het een spook, of een reddende boodschapper uit hoger sferen? Opnieuw zien we waterstof uit de elektrolyse van water opdagen als uitkomst in onze brandstofnood. De stichting Watergas.NU gaat, gesteund door het Gelders innovatiebureau Syntens, de ontwikkeling bevorderen. Auto’s worden veel zuiniger. Wat is het geheim van watergas?

Weg- en waterbouwkundig ingenieur Caspar Pompe stuitte op het bepaald niet nieuwe watergas, en raakte gefascineerd. Een wonderbaarlijke stof, die nog altijd geheimen in zich zou bergen welke een grote toekomst kunnen openen.

Vandaar dat hij de stichting Watergas.NU oprichtte, om bedrijven en instanties te mobiliseren die gezamenlijk deze geheimen willen ontraadselen. Met onderzoek, dat nu eenmaal geld kost. Net iets waar de innovatieadviseurs van Syntens bij kunnen helpen, betaald door het Ministerie van Economische Zaken.

0,1% toevoegen, 15% besparen

Natuurlijk krijg je niet zomaar hulp en subsidie, je moet iets laten zien. Sinds de uitvinding van elektrolyse, dus al een paar eeuwen, is gestudeerd op watergas. Pompe bouwde een installatie in zijn auto, die 0,1% watergas bij de benzine mengt. Met als veelbelovend resultaat een 15% lager verbruik.

Mag niet deren dat TNO iets dergelijks probeerde, maar juist een hoger brandstofverbruik vond. Wel nam het CO-percentage af, dus was er toch iets verbeterd aan de verbranding. Het hogere verbruik zou gelegen hebben aan het moderne motormanagement. “Dat is niet ingesteld op zo’n betere verbranding”, zegt Watergas.NU, “in oudere auto’s ziet men wel verbetering”.

Reden te meer dit geheimzinnig product beter te onderzoeken, meent de stichting. Waar hebben we het eigenlijk over, wat is watergas? Daar komt de stichting niet helemaal uit. Er wordt een reeks alternatieve benamingen opgevoerd, zoals ‘knalgas’, ‘HHO’ en ‘Black Light Power’.

Klassieke knalgasproef

De installatie in Pompes auto duidt op iets wat we veel vaker zagen. Een watertankje, een borrelvat waarin het water wordt geëlektrolyseerd, een leiding naar de inlaat. Zo beschrijft ook de site van Watergas.NU als eerste wat watergas is. “Knalgas, dat ontstaat uit water bij een potentiaalverschil van 2,3 V.”

Ofwel elementaire middelbare school scheikunde. Zet water (H2O) onder stroom, dan zal het bij een spanningsval van 2,3 volt aan de elektroden splitsen in zuurstof (O2) en waterstof (H2).

Uit het water stijgt knalgas op, een mengsel van zuurstof en waterstof, dat zich heel goed laat ontsteken. Waarbij je na de knal weer water(damp) hebt. Je moet dan deze gevaarlijke proef in vacuüm doen, zodat het knalgas niet met lucht mengt.

Watergas of HHO?

Er is echter ook een omstreden natuurkundige Ruggero Santilli, die beweert een heel nieuwe kijk te hebben op moleculen. Hij zou HHO kunnen vormen, een variant op H2O. Door een andere moleculaire opbouw uit ‘magneculen’ zou het veel meer energie opleveren dan splitsing van gewoon H2O.

Hij noemt het resultaat MagneGas. Enigszins vergelijkbaar is Browns gas of Rhodes-gas, afkomstig van elektrolyse, maar dan van gewoon water. Net als MagneGas uitgevonden door één persoon, die met een eigen bedrijf dat gas te gelde poogde te maken.

Het explosieve waterstof/zuurstofmengsel brandt zeer snel en met zeer hoge temperatuur. Dat maakt het erg geschikt voor lassen of snijbranden, of om stoffen met hoge smelttemperatuur te bewerken. Omdat de vlam geen omgevingslucht gebruikt (maar zuurstof uit het knalgas) ontstaat nauwelijks NOx, of iets anders schadelijks.

Grote theoretische diepgang

Een elementaire natuurkundige waarheid is dat elektrolyse van water meer (elektrische) energie kost, dan de verbranding van het resulterende waterstof/zuurstofmengsel oplevert. Het bespaart dus niet.

Dat waterstof zeer heet verbrandt zou in de automotor iets goeds kunnen doen. Maar helaas werkt dit alleen bij een ideaal knalgasmengsel. Is er geen stoichiometrische waterstof/zuurstofverhouding, dan wordt de verbranding veel koeler.

Caspar Pompe probeert in een welhaast Bijbelse gelijkenis zijn visie uit te leggen op de aard van watergas. Hij meent te belanden in de theoretische wereld van kwantumfysica, maar noemt ook BlackLight Power. Daarachter zit weer een zeer omstreden wetenschapper, Randell Mills, die meent dat genie Albert Einstein met zijn kwantumfysica behoorlijk de plank mis sloeg.



Voorzichtig wagen we te betwijfelen of de stichting Watergas.NU in Nederland kennis en ervaring kan bundelen die doorgaat waar Einstein het niet meer wist. Of dat op korte termijn een vorm van ‘watergas’ onze auto’s belangrijk zuiniger zal maken. Waterstof uit elektrolyse van water, weten we wel, is al vaak geprobeerd. Maar dat helpt niet.

Peter Fokker (Redactie AMT)

Reageer op dit artikel