artikel

Lichtmetaal wiel altijd beter? (2003-09)

Techniek Premium

In een autoprogramma op televisie zag ik de presentator, werkzaam bij een groot bandenbedrijf, nogal luchtig omspringen met de technische kanten bij de aanschaf van lichtmetalen velgen. De wegligging zou verbeteren bij montage van bredere banden, en ook bij vervanging van stalen velgen door lichtmetalen exemplaren. Mijns inziens is dat lang niet altijd waar. In de praktijk is de band/wielcombinatie bij het gebruik van lichtmetaal juist zwaarder. Bovendien brengt een andere maat een afwijking van snelheidsmeter en KM-teller met zich mee. De presentator zou er beter aan doen eerlijke en kundige voorlichting voorrang te geven boven commercieel belang.

Dat goede voorlichting niet mag lijden onder commercieel belang zijn we hartgrondig met u eens. Tevens is het juist dat lichtmetalen velgen lang niet altijd lichter zijn dan stalen velgen van gelijke maat, een fraai aanzien telt meer dan het laagst mogelijke gewicht. Sportievere banden van een hoge snelheidscategorie kunnen door een andere, sterkere constructie ook zwaarder zijn dan het standaard bandentype. Terecht stelt u dat de band/wielcombinatie vaak al zwaarder dan het standaard wiel is doordat vervangende wielen breder worden gekozen. Uw opmerking dat snelheidsmeter en kilometerteller daarbij gaan afwijken is niet geheel juist. Een bandenexpert zal alternatieve velg- en bandmaten zodanig adviseren dat de afrolomtrek, dus ook de telleraanwijzing weinig of niet verandert.

Het is puur theoretisch juist dat de wegligging verbetert bij een verlaagd onafgeveerd gewicht met lichtmetalen velgen. De wielen kunnen dan beter het verloop van het wegdek volgen, en belasten de vering/schokdemping minder. Gezien de capaciteit van moderne veersystemen is die winst bij normale auto’s niet merkbaar. Lichtmetalen velgen zijn duurder en daarom vaak niet standaard.

Uw motivatie om ook te twijfelen of brede banden de wegligging ten goede komen, zoals de tv-presentator beweerde, klopt niet helemaal. U meent dat de ‘voetafdruk’ van de band verandert van een ovaal in rijrichting van de auto bij standaard banden naar een dwarsliggend ovaal bij bredere banden, waardoor de kans op ‘uitbreken’ juist toeneemt. Voor één wiel is het inderdaad zo dat deze veranderde voetafdruk de richtingsstabiliteit vermindert, het wiel zal makkelijker van koers veranderen. Dit bepaalt echter niet of een auto, met vier wielen, eerder of later ‘uitbreekt’ (slipt). Dat hangt af van de zijwaartse grip, met name voldoende grip op de achterwielen houdt een auto stabiel.

Theoretisch verbetert die grip met bredere banden, een groter oppervlak aan rubber dat bijdraagt aan de grip. Anderzijds neemt de druk per vierkante centimeter af, en daarmee de wrijvingskracht die de band kan leveren. Daarom baten banden in Formule 1 formaat niet op een gewone auto. Die werken vooral goed bij extreem hoge snelheid, als de rijwind op het koetswerk een neerwaartse druk geeft die veel groter is dan de druk van het wagengewicht. Een ingewikkeld samenspel bepaalt hoe groot de bandengrip is. Bredere banden bieden zeker meer grip als alle andere variabelen ongewijzigd blijven, maar dat is principieel niet zo. De druk per vierkante centimeter neemt af. De hoogte/breedteverhouding van de band moet wijzigen om de afrolomtrek ongewijzigd te laten, banden met lagere wangen zijn stijver en dat geeft meer grip. Niet zelden gaat men naar een ander bandentype met zachter en stroever loopvlakrubber.

Bij te brede banden gaat de afname van de vlaktedruk overheersen, en zal de wegligging niet beter maar slechter worden. Reden te meer voor deskundig advies. Een beetje gelijk heeft de tv-presentator toch wel. Autofabrikanten kiezen een compromis tussen comfort en wegligging, wat bredere banden kunnen meer wegligging geven ten koste van het comfort.

Reageer op dit artikel