nieuws

Duitsland stroomland, Engeland waterstofland

Techniek

Na benzine en diesel komt stroom, als energiebron voor onze auto. Daarmee zijn de meesten het eens. Vele landen haasten zich om toonaangevend te worden in deze overgang. Maar zo makkelijk gaat dat niet. Duitsland buigt zich nu over een universeel oplaadnetwerk. Terwijl de Britse regering zich met enkele bedrijven sterk wil maken voor brandstofcellen als stroombron. Dit laatste is een uitzonderlijk geluid.

Duitsland stroomland, Engeland waterstofland

Hybride-auto’s zijn er, puur elektrische beginnen te komen. Maar of vanaf 2015, zoals een rij grote autoconcerns in 2009 beloofde, de brandstofcelauto zich daarbij voegt is niet zo zeker.

Een hele serie landen, ook Nederland en Duitsland, wil graag het voorbeeld geven door als eerste een fors aandeel elektrische auto’s op straat te krijgen. Spanje wil dat ook, en Engeland, en China, en de VS. En Japan. Enzovoort. Maar waar gaan die elektro-auto’s tanken?

Netwerk van waterstoftankstations

De Britse Minister van Handel Mark Prisk hield deze maand UKH2Mobility ten doop, waarin dertien industriële partners en drie ministeries samenwerken. Samen gaan ze uitzoeken of het interessant zou zijn in het Verenigd Koninkrijk (UK) met brandstofcelauto’s te pionieren, en wat daarvoor dan nodig is. Zoals een netwerk van waterstof (H2) tankstations.

Natuurlijk wil het nieuwe genootschap liefst dat Engeland brandstofceltechniek in en buiten de auto gaat ontwikkelen om daarmee leidend te worden. Wat weer goed is voor de handel in deze tak van techniek.

Rapport over kansen waterstof komt eind dit jaar

Onder de deelnemers zien we autoconcerns als Daimler, Hyundai, Toyota en Vauxhall (GM/Opel), maar niet Honda die zijn FCX brandstofcelauto al in kleine serie bouwt. Wel zit de Britse productieafdeling van Nissan er bij, en Jaguar/Land Rover-eigenaar Tata Motors.

Daarnaast zien we een energiemaatschappij, twee leveranciers van gassen, de ministeries van Handel, van Verkeer en van Energie. Eind dit jaar moet een rapport geproduceerd zijn over de kansrijkheid van waterstof als voertuigbrandstof. Valt dat positief uit, dan volgt een plan van aanpak hoe het gebruik van elektrische brandstofcelauto’s snel van de grond getild kan worden.

Elektro-auto’s laden met één pasje

In Duitsland is nu een nieuw genootschap in oprichting dat oplaadbaar elektrisch rijden moet vergemakkelijken. Dat land wil immers over acht jaar al een miljoen elektro-auto’s op de weg hebben. Die zijn vooralsnog aangewezen op het stopcontact om te tanken.

Zes grote Duitse bedrijven willen nu een standaard ontwikkelen voor een ‘roaming platform’ bij dat opladen. Zodat de automobilist met hetzelfde laadpasje in heel Duitsland terecht kan bij elk openbaar laadpunt, en zijn stroomverbruik op één rekening ziet verschijnen.

Het gaat erom een elektronische standaardtaal te ontwikkelen, waarmee elk laadpunt de individuele auto en gebruiker herkent, en weet hoe de rekening opgemaakt en verstuurd moet worden.

Beperkte bewegingsvrijheid elektrorijder

Het lijkt of we dat in Nederland al onder controle hebben, met de Stichting E-Laad waarin alle stroomtransportbedrijven zitten. Ze leggen oplaadpunten aan, met een totaal van 10.000 als doel.

E-Laad geeft ook een laadpas uit, die op al deze laadpunten zal werken. Ze hebben zelfs al een overeenkomst met gelijksoortige clubs in België en een stukje van West-Duitsland.

Maar niet alle openbare laadpunten zijn van E-Laad, en rondom Nederland zijn geen partners met een even dicht landelijk dekkend laadstation netwerk. Niet heel erg zo lang elektrische auto’s vooral in en om de stad van hun rijder/eigenaar bewegen.

Maar de bedoeling is juist dat heel veel laadpunten overal en nergens zorgen dat elektrische auto’s ook ver van huis kunnen komen. Daarom werkt E-Laad met zijn partners aan e-clearing.net, een programma dat een Europese standaard zou moeten worden voor dienstverlening bij laadpalen.

Stroom van elk merk tanken

De bedoeling is dus ook dat elektrorijders met één laadpas overal terecht kunnen. Net als benzine- of dieselrijders normaal gesproken niet alleen maar Shell, of alleen BP kunnen tanken, moet het ook niet uitmaken of je auto stroom krijgt van Essent, of Nuon, of welke (eventueel buitenlandse) energieleverancier ook.

Hiervoor is een standaard nodig, om te herkennen welke auto wordt opgeladen en hoe dat moet worden afgerekend. Ook bij E-Laad is het pasje gebonden aan een auto, net als een tankpas voor olieproducten of autogas bij een bepaald autokenteken hoort.

Is de belangrijkste (maar niet de enige) standaard in ons land E-Laad, zo ver zijn andere landen nog niet. Laat staan dat een Europese standaard in zicht zou zijn. Dus al zou er volop keus zijn in betaalbare elektrische auto’s, kun je daarmee nog niet zorgeloos rijden waarheen je wilt, totdat ook in het bijladen vrije keus is aan welk stopcontact je de auto legt.

Peter Fokker (Redactie AMT)

Reageer op dit artikel