artikel

Autonoom rijden in Gelderland: Hoe 4 miljoen in een kansloos project toch toekomstkansen biedt

Techniek 3716

Autonoom rijden in Gelderland: Hoe 4 miljoen in een kansloos project toch toekomstkansen biedt
De provincie zat ermee in haar maag, het autotechnisch onderwijs moet aan de slag met de techniek van autonoom rijden. Dus strik erom en naar het Technova College ermee. Een groepje leerlingen denkt er het zijne van.

Feest! De Provincie Gelderland draagt één van zijn twee zelfrijdende WEpods over aan het Technova College in Ede. De opleiding Autotechniek van die ROC-school gaat het voertuig gebruiken om samen met Hogeschool Arnhem Nijmegen (HAN Automotive) de techniek van autonoom rijden in zijn lessen te verwerken. Heel goed! Maar de historie van de Gelderse WEpods is minder feestelijk…

Om met dat laatste te beginnen, in 2015 besloot de Provincie Gelderland dat zij de aangewezen partij was om een voortrekkersrol te spelen bij de ontwikkeling van autonoom rijden. Twee zelfrijdende busjes zouden het vervoer gaan verzorgen van het NS-station in Ede naar de Campus van de Wageningen Universiteit.

Hup Gelderland!

Die 6 kilometer zouden de busjes geheel zelfstandig afleggen, niet op een aparte baan, maar gewoon tussen het overige verkeer. Dat zou Gelderland op de kaart zetten als dé hotspot van het autonoom rijden.

“Heeft u de WEpod al zien rijden?”, vraagt (ook vandaag nog) een bord bij de speciale WEpod-halte op station Ede-Wageningen. Antwoord: “Nou nee, want hij heeft hier nooit gereden.” (Foto uit Casestudy WEpod een onderzoek naar de inzet van automatisch vervoer in Ede-Wageningen)

De daad bij het woord

Zo gezegd, zo gedaan. De provincie schafte twee busjes van het type Ligier EZ10 aan. De leverancier was EasyMile, een joint venture tussen Ligier en Robosoft, dat de busjes autonome eigenschappen meegaf. Die waren lang niet voldoende voor het doel dat de provincie voor ogen had: autonoom rijden op SAE level 4. Dus kregen de twee ton per stuk kostende busjes voor nog eens twee ton per stuk aan extra uitrusting. Die bestaat uit 9 radars, veel extra camera’s, parkeersensoren, lidars, extra computers, een 4G-modem en nog veel meer.

Problemen

Zo liepen de kosten op tot € 800.000. En dat was nog maar het begin. Niveau 4 autonoom rijden bleek namelijk best wel ingewikkeld. Zo konden, om een voorbeeld te noemen, de camera’s niet communiceren met de computers omdat een interface ontbrak. Dus moest er in Hong Kong een op maat gemaakte driver ontwikkeld worden. Dat werkte. Nou ja, een beetje. Want nu was de datastroom weer te zwaar geworden.

Een WEpod ván de provincie vóór het onderwijs. Gedeputeerde Christianne van der Wal en voorzitter van het college van bestuur van Technova Jan Jacob van Dijk tekenen ervoor.

Infrastructuur

Ook de infrastructuur moest worden aangepast. Zo werden stoplichtinstallaties slim gemaakt en uitgerust met wifi en kwam er een WEpod-halte bij Station Ede-Wageningen. Al met al liepen de kosten voor het project op tot ruim 3,4 miljoen euro.

De onderzoekers konden niet alle kosten inzichtelijk krijgen…

Afwijking naar links

Oh, bijna vergeten, door een fout in de software week de WEpod af naar links. Herstel kostte nog eens 7 ton, zodat de totale kosten verder piekten naar 4,1 miljoen euro. En er waren meer problemen. Zag zo’n WEpod een obstakel voor zich, dan kon hij niet uitwijken. Een acute noodstop was de enige oplossing. Vervelend want daar konden de aandrijfassen niet tegen. EasyMile heeft bij herhaling nieuwe aandrijfassen geleverd. Gelukkig onder garantie.

In de WEpod zien we twee keer drie stoelen met veiligheidsgordels, en een kruk voor de operator. De veiligheidsgordels doen wat overdreven aan, zeker in combinatie met de 15 km/u-stickers. Maar let op, als de WEpod bedenkt dat een noodstop noodzakelijk is, kunnen ze zelfs bij die snelheden nuttig zijn.

Geen inzicht

Als gezegd waren veel andere dingen niet gratis. Al was blijkbaar ook niet altijd bekend wat ze dan wel kostten. In een onderzoeksrapport van de TU Delft en de Hogeschool Rotterdam over dit project uit 2018 lezen we dat de onderzoekers niet alle kosten inzichtelijk konden krijgen…

En de baten?

Maar ach, dat zijn maar kosten. Nu de baten. Er is nooit één passagier van Station Ede-Wageningen naar de Wageningen Universiteit of in de omgekeerde richting vervoerd.

Twee föhns!

Waarom niet? Allereerst bleken de WEpods de beloofde 50 km/u bij lange na niet te halen. Wie de specificaties van zo’n Ligier EZ10 bekijkt, kan daar onmogelijk verbaasd over zijn: de elektromotor komt niet verder dan een schamele 4 kW. Dat is nog niet eens het vermogen van twee haarföhns! Hoe kun je denken dat dat voldoende zou zijn om zes passagiers, een operator en een bijna 2,5 meter hoog voertuig een snelheid van 50 km te geven? 25 km/h ging wel, maar met die snelheid vormt zo’n WEpod een vervelend obstakel voor het overige verkeer.

Rondje over de parkeerplaats van het Technova-college. Snelheid: 10 km/u. In de bochten 5. Maar let op de veelheid aan sensoren in de bumper en op de rest van het voertuig. Mede daardoor kan Wurbie toch nog zijn nut bewijzen. In het onderwijs.

Autonomes Fahren

Een tweede probleem was dat de WEpods ondanks alle investeringen toch onvoldoende opzij konden kijken om veilig een kruispunt over te kunnen steken. Toen al die nare feiten een beetje indaalden, probeerde de Provincie zijn WEpods te slijten aan andere partijen. Maar oh wonder, niemand was geïnteresseerd. Gelukkig konden de WEpods via een Europees project wel een tijdje naar vliegveld Weeze in Duitsland.

Welly en Wurbie

Eén WEpod, genaamd Welly, kon daar nog langer blijven. De ander, Wurbie (ja echt, ze hebben namen!) wordt dus nu feestelijk overgedragen aan het Technova College. Gedeputeerde Christianne van der Wal is opgelucht tijdens haar toespraak voor de officiële overhandiging.

“Hoe mooi is het dat we Wurbie nu kunnen overdragen aan het onderwijs? Dat is toch dubbelpret!”

Welbesteed geld

En opgetogen. De miljoenen die de provincie in het project stak zijn in haar ogen welbesteed. Luister maar mee: “Innovatie is belangrijk voor de provincie Gelderland. En bij innovatie hoeft een project niet altijd geslaagd te zijn. De weg ernaartoe is belangrijker dan de bestemming. En tijdens deze weg hebben we heel veel geleerd.”

Dubbelpret!

Bovendien is ze blij met de uiteindelijke bestemming: “Hoe mooi is het dat we Wurbie nu kunnen overdragen aan het onderwijs? Dat is toch dubbelpret!”

Ze richt zich tot een groepje autotechniekstudenten dat de overdracht bijwoont: “En jullie gaan met dit voertuig aan de slag!” Helaas, die zijn minder enthousiast: “Nee! Wij zijn geen autotechniek gaan studeren om aan die autonome rommel te werken.”

Autonome rommel

Gelukkig denken niet alle studenten er zo over. “Autonoom rijden, het is nog allemaal een beetje vreemd voor ons”, zegt student en ambassadeur voor de WEpod op het Technova-college Johan Berkhout. “Maar de computers, de software en alle sensoren die je op dit voertuig ziet, kom je ook al tegen in moderne auto’s. Het is heel goed dat we al in de opleiding met deze technieken in aanraking komen.”

Eind goed

Daar kunnen we Berkhout alleen maar gelijk in geven. Komend schooljaar gaan de studenten autotechniek op het Technova College en op de HAN met hun nieuwe aanwinst aan de slag. AMT gaat er dan zeker een kijkje nemen.

 

Lees ook:

Vorig jaar nam AMT een kijkje op de Autonomous Driving Campus van BMW in de buurt van München. Leerzaam!

Bij de ontwikkeling van autonoom rijden komt veel kijken. Heel veel! Zo opende BMW vorig jaar zijn Autonomous Driving Campus, waar 1800 knappe koppen werken aan de uitdagingen die de zelfrijdende auto met zich meebrengt. Was de Provincie Gelderland misschien een beetje naïef?

 

Reageer op dit artikel