artikel

FlexRay versus CAN-bus (2007-3)

Techniek Premium

FlexRay versus CAN-bus (2007-3)

In AMT 2006/12 kreeg het nieuwe FlexRay-systeem aandacht. BMW past het in eerste instantie toe voor het Adaptive Drive-systeem op de X5. FlexRay is sneller dan het reeds ingeburgerde CAN-netwerk. Ik heb begrepen dat het bovendien een tweekanaals opbouw kent. Kunt u daar meer over vertellen?

In de periode tussen 1996 en 2000 zocht BMW samenwerking met firma’s als Infineon, Motorola en ELMOS voor de ontwikkeling van een bussysteem dat met de naam Byteflight gesierd zou worden. Dit systeem was er voornamelijk op gericht om airbagsystemen aan te sturen, dus een ‘hogesnelheidssysteem’. Praktisch gelijktijdig was DaimlerChrysler druk doende (bestaande) systemen te onderzoeken die geschikt waren voor ‘X-by-wire’-technieken, zoals ‘Steer-by-wire’ en ‘Brake-by-wire’. Hier stelt de EU nogal wat voorwaarden aan. Eén is dat het systeem zichzelf moet kunnen controleren.

Omdat geen van de toen beschikbare systemen voldeed aan de gestelde eisen, besloten BMW en DaimlerChrysler in de loop van 1999 gezamenlijk een nieuw veiligheidsgerelateerd databussysteem te ontwikkelen. Dit werd FlexRay. Om het in de markt te zetten werd in 2000 een consortium opgericht. Vanaf dat moment konden andere auto- en voertuigelektronicaproducenten zich aanmelden en deelnemen. Bosch neemt een belangrijk deel van de productie op zich.

Tweekanaals

Het FlexRay-systeem is in principe tweekanaals. Voorts werkt het met ‘redundante’ componenten. Overigens zullen er voor bepaalde minder kritische toepassingen eenkanaals varianten worden toegepast.

Het systeem is constant voorzien van spanning en de componenten kennen ieder afzonderlijk een eigen energiemanagement. Dat laatste wil zeggen dat als een component aangestuurd dient te worden er een voedingsspanning op los wordt gelaten. Wordt de functie van een component over een zekere periode niet aangesproken, dan gaat de energievoorziening in de ruststand ‘Sleeping mode’.

Het FlexRay-systeem kent ten opzichte van het CAN-bussysteem een groot aantal afwijkende onderdelen en functies. Het meest in het oog lopende kenmerk is dus de mogelijkheid om een tweekanaals versie toe te passen. Als bij het CAN-bussysteem een signaal niet overkomt, wordt er ‘niets’ aangestuurd (hooguit wordt een foutcode opgeslagen). Dit wordt voorkomen bij het FlexRay-systeem. Een tweede kanaal zorgt voor de ‘back-up’ zodat het (veiligheids)component kan blijven functioneren. Hiermee voldoet het aan de EU-eisen.

Naast de lijnstructuur behoort ook een stervormige structuur tot de mogelijkheden. Per bussegment kunnen 64 regelapparaten aangesloten worden. De maximale buslengte bedraagt ongeveer 24 meter. Snellere FlexRay-systemen (dus nog sneller dan 10Mbit/s) zijn al in voorbereiding. Meer info kunt u vinden op www.flexray.com

Reageer op dit artikel