artikel

ABN-Amro: “Autobedrijf kom in actie, nu!”

Ondernemen 1695

‘Technologie in Automotive’ heet de sectorupdate van ABN-Amro. We lezen erin dat de zelfrijdende auto eraan komt, dat jongeren zo’n zelfrijder wel zien zitten, dat zij ook de opkomst van de deelauto en de elektrische auto aanjagen, én dat er voor autodealers geen tijd te verliezen is. Wie ‘Dé bank’ allemaal tot de ‘autodealers’ rekent en wat zij nu metéén moeten gaan doen? Dat zoeken we uit.

ABN-Amro: “Autobedrijf kom in actie, nu!”
Ze komen eraan: een reeks nieuwe plug-in hybrids van Mercedes. “Binnenkort uit de gratie”, voorspelt ABN-Amro.

Eerst die zelfrijdende auto. “Een realistisch doel voor het komende decennium”, zegt ABN-Amro’s Sector Update. Behalve bankiers denken ook managementadviseurs er zo over: “Volgens McKinsey wordt 80 % van de pakketten in 2025 met autonome voertuigen thuisbezorgd”, lezen we ook in de Sector Update.

Echt waar?

Oef 2025, dat is al over 7 jaar! Moeten alle pakketjesrijders nu als een haas het omscholingsaanbod op www.OpenUniversiteit.nl gaan bestuderen? Misschien niet. Even later beweert het rapport namelijk net zo vrolijk het tegendeel: “Alles wat verder gaat dan ‘Level 2’ is vooralsnog een belofte of nog niet gelanceerd.” (Bekijk voor de betekenis van Level 2 (en de vijf andere niveaus van geautomatiseerd rijden) het artikel op pagina 24 en verder van de digitale AMT 6.)

Geen idee

Hoe het nou echt zit? De schrijvers van het rapport lijken geen idee te hebben. Ze geven een uitgebreide verhandeling over de complexiteit van de algoritmes die zelf rijden mogelijk moeten maken en ze onderzochten of het publiek er klaar voor is. Lees even mee: “Uit ons onderzoek blijkt dat 69 % van de consumenten het fijn vindt als onderdelen ‘automatisch’ aangeven als ze aan vervanging toe zijn.”

En die andere 31 procent dan?

Bijzondere enquête

Hmm, best een vreemde enquêtevraag. Alsof zulke onderdelen iets nieuws zijn. Hoe lang zijn er al remblokken met slijtage-indicator? Zodat een lampje op het instrumentenpaneel aangeeft dat vervanging nodig is? Het antwoord op die vraag is zo mogelijk nog vreemder: “69 % van de consumenten vindt dat fijn.” En die andere 31 % dan? Vinden die het fijn dat ze verrast worden door het schurende geluid van metaal op metaal als ze het rempedaal intrappen? Zodat ze behalve de remblokken ook de remschijf kunnen laten vervangen?

1998: “Mobiele telefoon? Als mensen mij willen bereiken kunnen ze dat met een brief doen, en als het dringend is kunnen ze me thuis bellen.”

Minder auto’s

Het rapport heeft zeker een punt als het schrijft dat de zelfrijdende auto een aanjager kan zijn voor deelconcepten. Waarom zou je immers zelf een auto willen bezitten als je er met je smartphone zo één naar je toe kan halen? De onderzoekers denken dat er daardoor op termijn uiteindelijk minder auto’s nodig zullen zijn.

Ongekende mogelijkheden

Of dat echt zo is? Het lijkt wat vroeg om dat nu al te voorspellen, het rapport schrijft immers ook: “En sommigen gaan de zelfrijdende auto mogelijk gebruiken als vervanger van het openbaar vervoer.” Klinkt plausibel. Als een auto volledig zelfrijdend (Level 5) is, heb je zelf geen rijbewijs meer nodig. Je bent passagier geworden, net als in het OV. Welke mogelijkheden dat allemaal biedt? Gaan kinderen zelfstandig met de auto naar school? Rijden auto’s na gedane arbeid massaal de stad uit om daar te parkeren waar het goedkoper is? Rijdt zo een groeiend deel van de auto’s straks helemaal zonder inzittenden aan boord? Voor gespecialiseerde onderzoekers is dat allemaal al lastig te voorspellen, laat staan voor willekeurige consumenten.

Snellere paarden

Dat maakt onderzoeksresultaten als: “22 % van de jongeren onder 30 jaar wil zo snel mogelijk de weg op met een zelfrijdende auto, bij 30-plussers is dat maar 12 %”, tamelijk nutteloos. Het doet een beetje denken aan die straatinterviews over de mobiele telefoon uit de jaren ’90: “Altijd bereikbaar zijn? Waar is dat voor nodig?” Henry Ford was zich al aan het begin van de 20e eeuw bewust van dit effect: “Als ik had gevraagd wat ze wilden, hadden ze gezegd: ‘Snellere paarden’.”

Alweer 22-12?

Als de ABN-Amro-onderzoekers klaar zijn met de zelfrijdende auto en de deelauto gaan ze naadloos door met de elektrische: “Van de jongeren in de leeftijd onder de 30 jaar wil 22 % zo snel mogelijk een elektrische auto, onder 50-plussers is dit maar 12 %.” Eerste gedachte: Alweer 22 en 12 %? Tweede gedachte: Wat betekenen die percentages? Zijn ze hoog? Of vallen ze eerder een beetje tegen? En als er in dit opzicht al een verschil is tussen jongeren en ouderen, wat blijft daar dan van over als die jongeren straks ook kinderen hebben en uit het stadscentrum weggetrokken zijn?

Weg met de PHEV

Relevanter is dan wellicht de vaststelling in het rapport dat: “Vermoedelijk rond 2020 op brede basis auto’s beschikbaar komen met een bereik van minimaal 500 km.” Die ontwikkeling maakt volgens het rapport de PHEV overbodig: “Wij verwachten hiermee dat de plug-in hybride slechts een overgangsmodel is en uit de gratie raakt.”

Wat moet je dan met die laadstations bij benzinepompen?

Logica

Tja, als je met de batterij al heel ver kunt komen, heb je daarbij geen verbrandingsmotor meer nodig. Dat lijkt logisch. Onlogisch is dan wel weer dat het rapport schrijft dat de trage opbouw van elektrische oplaadpunten bij benzinestations de snelle toename van het aantal elektrische auto’s kan tegenhouden. Vreemd, als die auto’s werkelijk zo’n grote range hebben, dan hoef je toch maar zelden onderweg te laden? Dat kan dan toch gewoon thuis. Wat moet je dan met die laadstations bij benzinepompen?

Alleen maar dealers

Zo komen we nog wel meer vreemde dingen tegen: “Bovendien is voor het onderhoud aan elektrische auto’s een ander soort hefbrug nodig”. En juist ook wel heel logische: “Jongeren zijn de ouderen van de toekomst.” Snel door dus naar de impact van al die ontwikkelingen op het autobedrijf. Alhoewel autobedrijf, het rapport spreekt alleen over ‘dealers’. Wel lezen we over ‘merkdealers’, die hun kennis over reparatie en onderhoud aan elektrische auto’s uit hun dealernetwerk kunnen halen, en over ‘universele dealers’ die zelf maar moeten zien hoe ze die kennis vergaren.

Deze tabel uit de Sector Update toont vier mogelijke scenario’s. In de tekst lezen we: “Mocht de prijs van lithium exploderen, dan is het wellicht voor producenten gunstig om platinum te gebruiken. Dat is gunstig voor waterstofauto’s. Zou batterij (BEV) of batterij en brandstofcel gecombineerd (FCEV) echt daarvan afhangen?

Strategische visie

Voor al die ‘dealers’ geldt dat het werk in de werkplaats verandert: “Autodealers gaan ook met IT-bedrijven concurreren om personeel.” Dat vraagt om een: “strategische visie op de toekomst.”

Hoe die eruit kan zien: “Een manier om weerbaarder te zijn is meer occasions te verkopen.” En: “Meer inzetten op financieringen, garanties, verzekeringen en lease is voor autodealers een manier om de daling van onderhoudsomzet het hoofd te bieden.”

Open deur

Verder lezen we dat het voor de autodealer cruciaal wordt om grip te krijgen op de data uit de auto en dat dit een proactieve houding vereist. En voor dealers die niet weten hoe dat moet: “Zoek samenwerking.” Als je het allemaal zo leest kun je eigenlijk maar één conclusie trekken: een autobedrijf runnen is heel wat lastiger dan een ‘Sector Update’ schrijven voor ABN-Amro.

Reageer op dit artikel